Wśród wielu metod leczenia nowotworów, m.in. radioterapii, leczenia chirurgicznego, chemioterapii, istnieje dodatkowy podział wynikający ze sposobu podawania leków. Rozróżnienie to dotyczy m.in. chemioterapii, która może być podawana dożylnie (w formie wielogodzinnych wlewów), domięśniowo (w formie zastrzyków) lub doustnie (w formie tabletek). Decyzję o tym, która z metod leczenia jest optymalna dla danego pacjenta, podejmuje lekarz, często w porozumieniu z chorym.

Dzięki rozwojowi medycyny onkologicznej, nie tylko skład chemioterapii, ale jej sposób podawania staje się bardziej nowoczesny. W praktyce nie każdą chemioterapię dożylną można zastąpić doustną, ale w raku jelita grubego, raku żołądka oraz niektórych przypadkach raka piersi - tak.

Chemioterapia doustna a dożylna

Podstawową różnicą między chemioterapią doustną a dożylną jest sposób przyjmowania leku. Chemioterapia dożylna polega na aplikacji leku w formie zastrzyku lub kroplówki. Pacjent przyjeżdża do szpitala na kontrolne badanie lekarskie i podanie leku. Zwykle trwa to kilka godzin i odbywa się na oddziale dziennym. W przypadku, kiedy konieczne jest wielogodzinne podawanie leku lub podawanie leku w krótkich odstępach czasu, pacjent jest hospitalizowany kilka dni. Chemioterapia doustna podawana jest w formie tabletek, które chory może zażywać m.in. w domu, po ustaleniu odpowiedniej dawki. Domowe warunki leczenia zapewniają pacjentowi komfort psychiczny, a przede wszystkim wygodę i poczucie, że jego choroba nowotworowa jest jak inne schorzenia, chorobą przewlekłą, którą można leczyć w domu, zażywając regularnie tabletki. Osoba chora przyjmująca chemioterapię doustną może realizować swoje plany osobiste i zawodowe, nie tracąc czasu na wielogodzinne lub kilkudniowe pobyty w szpitalach. Prowadzenie normalnego trybu życia, bycie aktywnym oraz świadomość, że raka można leczyć w domu, daje pacjentowi poczucie stabilności i korzystnie wpływa na jego samopoczucie.

Przyjmując chemioterapię w tabletkach, chory nie musi zmagać się z wieloma skutkami ubocznymi jakie występują w przypadku chemioterapii dożylnej. Nie ma problemów z wkłuciem w żyłę czy innymi powikłaniami związanymi z ta droga podania leku (zakażenie w miejscu wkłucia, krwiak, zakrzep cewnika). W przypadku niektórych leków stosowanych w chemioterapii doustnej, znacznie rzadziej występują niektóre działania niepożądane. Pacjenci przyjmujący chemioterapię doustną nie są pozostawieni bez kontroli leczenia. Mają wyznaczone wizyty u lekarza, nie są one jednak wymuszone koniecznością wstrzyknięcia leku. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących chorego objawów w czasie terapii, pacjent ma możliwość kontaktu z lekarzem prowadzącym. Chorzy przyjmujący chemioterapię doustną odbywają średnio 8 wizyt lekarskich rocznie. W przypadku chemioterapii dożylnej, jest to średnio ok. 30 wizyt. Leczenie chemioterapią doustną pozwala zatem istotnie skrócić czas pobytu w szpitalu.

Które z nowotworów można leczyć w domu?

Chemioterapia doustna może być stosowana, m.in. w raku jelita grubego, raku sutka, raku okrężnicy, raku żołądka, raku trzustki raka płuca, raku nerki i wątroby. Wiedza pacjenta na temat możliwości leczenia oraz wpływu przyjmowanej terapii na jego funkcjonowanie powinna za każdym razem stać się przedmiotem rozmowy z lekarzem. Pozyskiwanie informacji o chorobie, sposobach leczenia, a także działaniach ubocznych, pozwala pacjentowi na zajęcie aktywnej postawy w trakcie terapii.